Γιατί το Πατριαρχείο Γεωργίας δεν έκλεισε τις εκκλησίες & πώς εκκλησιάζονται τώρα, τον καιρό του κορωνοϊού

Πατριάρχης Γεωργίας: «Δεν μπορεί να κλείσει η πόρτα της Εκκλησίας»

Ορθοδοξία - Διεθνές πρακτορείο εκκλ. ειδήσεων

 
«Η πόρτα της Εκκλησίας δεν είναι δυνατόν να κλείσει και θα παραμείνει ανοικτή για όσους το επιθυμούν» δήλωσε ο Καθολικός Πατριάρχης Γεωργίας κ.κ. Ηλίας ("Ν": αυτός είναι ο τίτλος του Ορθόδοξου Πατριάρχη Γεωργίας) τονίζοντας ωστόσο, ότι είναι απαραίτητο να τηρούνται όλοι οι περιορισμοί ασφαλείας που έχουν αποφασίσει οι αρμόδιες αρχές.

Σε νέα ανακοίνωσή του ο Προκαθήμενος της Γεωργιανής Ορθοδόξου Εκκλησίας τονίζει ότι σήμερα που μία παγκόσμια πανδημία απειλεί τις ζωές των ανθρώπων, είναι πολύ φυσικό για τους πιστούς να θέλουν να προσεύχονται και να πηγαίνουν στις εκκλησίες.

«Για τους πιστούς, η πνευματική τροφή είναι εξίσου σημαντική και απαραίτητη με την φυσική τροφή. Επομένως, δεν είναι δυνατό να κλείσει η πόρτα της εκκλησίας. Θα είναι ανοικτή σε όσους επιθυμούν να έρθουν για να λάβουν τη χάρη του Θεού και να ενισχυθούν πνευματικά» τονίζει.

Στην ανακοίνωσή του, καλεί επίσης του Ιερείς να τηρούν τους κανόνες υγιεινής αλλά και στις αποστάσεις ασφαλείας, και να διασφαλίζουν ότι το ίδιο θα πράττουν και οι πιστοί.

Κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας και των Ιερών Ακολουθιών συνιστάται στους πιστούς να παραμένουν έξω από τις εκκλησίες, ενώ σε μικρές εκκλησίες θα μπορούν οι λειτουργίες να τελούνται εκτός του ναού.

 

Από την πλευρά του ο πρωθυπουργός της Γεωργίας Γκιόργκι Γκαχάρια σε τηλεοπτική του συνέντευξή του στο Imedi TV Open Air τόνισε ότι η κυβέρνηση βρίσκεται σε επικοινωνία με την εκκλησία: 

«Κατανοούμε πολύ καλά τον ρόλο της εκκλησίας. Είμαι πεπεισμένος ότι και η Εκκλησία κατανοεί επίσης τον ρόλο του κράτους και την άμεση υποχρέωση που έχουμε να διασφαλίσουμε την δημόσια υγεία. Και πρέπει να κάνουμε κάποιους συμβιβασμούς» υπογράμμισε και πρόσθεσε ότι όπου είναι δυνατόν, είναι καλό οι πιστοί να παραμένουν και να παρακολουθούν τις λειτουργίες από το σπίτι.

Αναφερόμενος στο Πάσχα ο πρωθυπουργός της Γεωργίας τόνισε ότι είναι πολύ νωρίς ακόμα για να ληφθούν οι όποιες αποφάσεις, και πώς όλα θα εξελιχθούν ανάλογα με την εξέλιξη της πανδημίας.

 

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΓΕΩΡΓΙΑΣ

   

Ο κάθε άνθρωπος κατά την ώρα δοκιμασίας αναζητά την σωτηρία και την παρηγοριά. Σήμερα όταν στον κόσμο η πανδημία απειλεί την ζωή του πληθυσμού, είναι φυσικό ότι οι πιστοί την ελπίδα τους την στηρίζουν στον Θεό και έλκονται προς το ναό.
Η πνευματική τροφή για τους πιστούς είναι τόσο σημαντική όσο και η υλική τροφή, γι’ αυτό είναι αδύνατο να κλείσουν οι Εκκλησίες και γι αυτό θα παραμείνουν ανοιχτές γι΄ αυτούς (τους πιστούς) που επιθυμούν να πάνε στην εκκλησία για να λάβουν την θεία χάρη και να ενισχυθούν πνευματικά.
Για τους κληρικούς η τέλεση των Ιερών Ακολουθιών αποτελεί αναπόσπαστο μέρος των καθηκόντων τους και αυτό έχει μεγαλύτερη σημασία για όλο τον λαό.

Λόγω της καταστάσεως θέλω να σας απευθυνθώ πνευματικά μου παιδιά και να σας παρακαλέσω να λάβετε τις εξής συμβουλές:
Μέχρι να περάσει η δοκιμασία ακολουθήστε τις σχετικές οδηγίες:
Κρατήστε μια απόσταση κατά την επικοινωνία με ανθρώπους, αλλά επίσης κατά την παραμονή σας στους ναούς ή στις αυλές των ναών.
Κατά την τέλεση της Θείας Λειτουργίας (και των άλλων τελετών) στους ναούς να μείνουν οι κληρικοί, οι ψάλτες και νεοκόροι, ενώ στους μεγάλους καθεδρικούς ναούς περιορισμένος αριθμός των πιστών
Γενικά συνιστάται οι πιστοί να μείνουν στην αυλή του ναού, δηλαδή σε ανοιχτό χώρο και έτσι να συμμετάσχουν στις ιερές ακολουθίες.
Σε περίπτωση που οι ναοί είναι μικροί επιτρέπεται οι ιερές ακολουθίες να τελούνται έξω από το ναό σε ανοιχτό χώρο όπου θα ετοιμαστεί και συγκεκριμένος μέρος για την Αγία Τράπεζα.
Στους κληρικούς και τους διακονήτες των ναών θα δοθούν σχετικές οδηγίες λόγω της συγκεκριμένης κατάστασης.
Οι πιστοί οι οποίοι λόγω της ηλικίας ή αδυναμίας ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες, επίσης να μείνουν στο σπίτι. Σε περίπτωση επιθυμίας ή έκτακτης καταστάσεως μπορούν να καλέσουν τον ιερέα στο σπίτι ο οποίος επί τόπου θα τελέσει τις Ιερές Ακολουθίες
Η Αγία Τριάδα, η Υπεραγία Θεοτόκος και οι Άγιοι να ευλογήσουν την χώρα μας και τον κόσμο αλλά και τον κάθε άνθρωπο που βρίσκεται σε δοκιμασία.
Προσευχηθείτε και πάρτε δύναμη.
Κύριος ἰσχὺν τῷ λαῷ αὐτοῦ δώσει, Κύριος εὐλογήσει τὸν λαὸν αὐτοῦ ἐν είρήνη.

Με αγάπη για σας προσευχόμενος
Ηλίας Β’

Το βίντεο από Ἐθνέγερσις.

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ! - Άγιον Πάσχα 2020: «Συγχωρήσωμεν πάντα τη Αναστάσει»

Επιστροφή στα χρόνια του Διοκλητιανού
 

Ο διασυρμός ιερέων πρέπει να τελειώνει

  

Αργολίδος Νεκτάριος, Το κτήνος και ο άγγελος

 

Μέγα Σάββατο: Συνελήφθη ιερέας στη Χίο, που λειτουργούσε με ανοιχτές τις πόρτες. Παραπέμφθηκε σε δίκη σε τακτική δικάσιμο - Του επιβλήθηκε πρόστιμο 5.000 ευρώ 

Σχόλιό μας: Είναι εκπληκτικό πώς διαγράφεται ιστορία & προσφορά δεκαετιών εν ριπή οφθαλμού & πώς οι "άνθρωποι του νόμου" δεν ορρωδούν, όχι μόνο μπροστά στην εικόνα του Χριστού, αλλά ούτε μπροστά σε λευκές κόμες.

  Αυτό το Πάσχα θα είναι όπως το Πάσχα του 33μ.Χ.

«Υπέρ των διωκώντων ημάς διά το όνομα του Κυρίου δεηθώμεν, όπως ο Κύριος, πραΰνας τον θυμόν αυτών, διασκεδάση την καθ' ημών οργήν»

(πρωτοχριστιανική λειτουργία του αγίου Κλήμεντος, από το σπουδαίο βιβλίο του π. Κων. Καλλινίκου Ο χριστιανικός ναός και τα τελούμενα εν αυτώ, Γρηγόρης 1969, σελ. 299).

 
   π. Δ.Μπόκος, Πάσχα 2020: «Κεκλεισμένων των θυρών» 

 

Στο πρώτο μας Πάσχα «κεκλεισμένων των θυρών», Σε θυμηθήκαμε αμέσως, Κύριε. Θυμηθήκαμε τα παραπονεμένα Σου λόγια: «Πάντες σκορπισθήσεσθε, εμέ λιπόντες». Για πρώτη φορά Σε προσέξαμε να διαβαίνεις τον τραχύ σου δρόμο μόνος. Και μόνος να πίνεις, σταλαματιά-σταλαματιά, και το ποτήριον του Πάθους Σου, από τον χείμαρρο των Κέδρων μέχρι τον φριχτό Γολγοθά. 

Αλλά και πάλι έτρεξες στους φίλους Σου και αδελφούς Σου για να χαρούν το πρώτο Πάσχα τους μαζί Σου. Και «έστης εν τω μέσω, τη ημέρα εκείνη, τη μιά των Σαββάτων, κεκλεισμένων των θυρών, όπου ήσαν οι μαθηταί συνηγμένοι διά τον φόβον των Ιουδαίων». 

Σε είχαμε ξεχάσει λίγο, Κύριε. Αλλά τώρα, στο δικό μας πρώτο «κεκλεισμένων των θυρών» Πάσχα, Σε χρειαζόμαστε όλοι, οι σημερινοί αδελφοί Σου, Κύριε. «Επιστρέψας» όπως τότε, Φιλάνθρωπε, «στήριξον» και εμάς «τους αδελφούς Σου». «Και χαρήσεται ημών η καρδία» με τη χαροποιό παρουσία Σου. 

«Χριστός ανέστη»

π. Δημήτριος Μπόκος 

Ι. Ν. Αγίου Βασιλείου 

Πρέβεζα 

 

π. Δ. ΜΠΟΚΟΣ, ΟΙ ΑΛΕΙΤΟΥΡΓΗΤΟΙ 

ΜΕΤΑΝΟΗΣΑΜΕ; (Α' ΜΕΡΟΣ) // (Β' ΜΕΡΟΣ)

"ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ ΗΜΕΡΑ", Δοξαστικό εορτής του Πάσχα, ψάλλει ο Γιώργος Δαρλάσης

 

Ἀναστάσεως ἡμέρα, καὶ λαμπρυνθῶμεν τῇ πανηγύρει, καὶ ἀλλήλους περιπτυξώμεθα. Εἴπωμεν ἀδελφοί, καὶ τοῖς μισοῦσιν ἡμᾶς· Συγχωρήσωμεν πάντα τῇ Ἀναστάσει, καὶ οὕτω βοήσωμεν· Χριστὸς ἀνέστη ἐκ νεκρῶν, θανάτῳ θάνατον πατήσας, καὶ τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι, ζωὴν χαρισάμενος.

"Χριστός ανέστη" στα γεωργιανά (από εδώ) και "Αναστάσεως ημέρα" στα αγγλικά (από αραβόφωνο αδελφό μας, εδώ).
 

Λυπηρή η άρνηση των Ορθοδόξων Εκκλησιών για τη σύναξη στο Αμμάν...

Ενώ η Εκκλησία της Ρωσίας αποδέχτηκε την πρόσκληση του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων για σύναξη των προκαθημένων των Ορθοδόξων Εκκλησιών στο Αμμάν της Ιορδανίας για τη λύση του ουκρανικού ζητήματος (τουλάχιστον), οι άλλες τοπικές Εκκλησίες βλέπουμε να δηλώνουν ότι θα απέχουν.
Βλέπουμε επίσης να δημοσιεύονται κείμενα που "αδειάζουν" σκαιότατα το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων πρεσβεύοντας τη μονοκρατορία του Οικουμενικού Πατριαρχείου...
Ας συγκαλέσει λοιπόν τη σύναξη αυτή το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Τι περιμένει; Δεν διχάζει αυτό με τη στάση του τον ορθόδοξο κόσμο; Απαιτεί υποταγή στις πράξεις του σαν να πρόκειται για "πρώτο άνευ ίσων" (όπως έχει χαρακτηριστεί από αρθρογράφο);
Λυπούμαστε βαθύτατα για την κατάσταση αυτή και αναρωτιόμαστε ποιος λοιπόν θα ελέγξει τον εκάστοτε Οικουμενικό Πατριάρχη όταν - έστω ως άνθρωπος - σφάλει. Είναι στο απυρόβλητο; Είναι "αλάθητος"; Μόνο ο εαυτός του "επιτρέπεται" να τον ελέγξει;
Φυσικά, στο Βυζάντιο, τις οικουμενικές συνόδους τις συγκαλούσαν οι αυτοκράτορες. Σήμερα, ποιος είναι αρμόδιος για κάτι τέτοιο, πολύ περισσότερο όταν στο επίμαχο σημείο βρίσκεται ο ίδιος ο Οικουμενικός Πατριάρχης; Αν δηλαδή ο Νεστόριος ζούσε σήμερα, ποιος θα συγκαλούσε την 3η Οικουμενική Σύνοδο για τον έλεγχο και τελικά την καθαίρεσή του;
Ο Θεός ας βοηθήσει την Εκκλησία Του και τους πατέρες και αδελφούς μας... Τίποτε άλλο. Ευχαριστώ.

Οι έως τώρα γνωστές σ' εμάς ειδήσεις:

Βολοκολάμσκ: “Ελπίζουμε ότι η συνάντηση στο Αμμάν θα αποτελέσει απαρχή και για άλλες παρόμοιες συναντήσεις”

ΕΚΤΑΚΤΟ: Άρνηση και από την Αντιόχεια για τη σύναξη Προκαθημένων στο Αμμάν
 
“‘Οχι” και από τη Γεωργία στη σύναξη Προκαθημένων στο Αμμάν
 
Και το Πατριαρχείο Βουλγαρίας “απέχει” από το Αμμάν
 
Όταν ο Ιεροσολύμων “έκανε” ξανά τον Κωνσταντινουπόλεως… Οικουμενικό
Συγχωρήστε με, αλλά ένιωσα ντροπή που γράφονται τέτοια άρθρα.
 
Η επιστολή Αλβανίας προς Ιεροσολύμων – Τα κάνετε χειρότερα…
 
«Βροχή» οι αρνήσεις των Προκαθημένων στην πρόσκληση του Ιεροσολύμων για σύναξη στην Ιορδανία
 
“Συνάξεις ή Συνόδους των Προκαθημένων συγκαλεί μόνον ο Οικουμενικός Πατριάρχης και ουδείς άλλος”, υπογράμμισε ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Χρυσόστομος Β’.
 
ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ: Δεν θα πάω στην Ιορδανία

"...Η δήλωση αυτή έγινε μετά την συνάντηση που είχε με τον Αμερικανό πρέσβη στην Αθήνα Τζέφρι Πάιατ. Ο Αρχιεπίσκοπος και ο επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματικής αποστολής συζήτησαν για μια ώρα όλες τις τρέχουσες εξελίξεις στο προσφυγικό, αλλά και στο ουκρανικό ζήτημα.

Ο Τζέφρι Πάιατ παρέδωσε στον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο γράμμα από τον Πρέσβη Σαμ Μπράουνσμπακ, που είναι υπεύθυνος για τις θρησκευτικές ελευθερίες, στο οποίο ο υψηλόβαθμος Αμερικανός αξιωματούχος εκφράζει τον σεβασμό του για την απόφαση του Αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου να αναγνωρίσει την αυτοκεφαλία της Ουκρανίας. Όπως είπε ο κ. Πάιατ, αυτή ήταν μια ιστορική απόφαση, δηλαδή να αναγνωριστεί η κυριαρχία του ουκρανικού λαού και οι ΗΠΑ αναγνωρίζουν την σοφία με την οποία κινήθηκε ο Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος..."

 
Μήνυμα Οικουμενικού Πατριάρχη σε Ιεροσολύμων: “Μην εμμένετε στην πρωτοβουλία της Σύναξης”

Το ιστολόγιό μας ταυτίζεται με τις θέσεις του άρθρου: 

Και όμως ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων μπορεί (και επιβάλλεται) να συγκαλέσει Σύνοδο πανορθοδόξου χαρακτήρα!

Και όμως ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων μπορεί (και επιβάλλεται) να συγκαλέσει Σύνοδο πανορθοδόξου χαρακτήρα!

«Χαῖρε Σιὼν ἁγία, Μήτηρ τῶν Ἐκκλησιῶν»

(Άγ. Ιωάννης Δαμασκηνός)

Του Νικολάου Μάννη, εκπαιδευτικού, στο Romfea.gr

Μετά την αναμενόμενη απόρριψη της προσκλήσεως του Πατριάρχου Ιεροσολύμων κ. Θεοφίλου, τόσο από τον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως κ. Βαρθολομαίο [1], όσο και από τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών κ. Ιερώνυμο [2], επιστρατεύτηκε και ο, προσφάτως τιμηθείς από τον κ. Βαρθολομαίο με το οφφίκιο του «Άρχοντα Ασηκρήτη», Δρ. Αναστάσιος Βαβούσκος [3], με σκοπό να δικαιωθεί, εξ απόψεως Εκκλησιαστικού Δικαίου, αυτή η απορριπτική στάση.

Ο κ. Βαβούσκος λοιπόν σε πρόσφατο άρθρο του, με τίτλο «Μπορεί ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων να συγκαλέσει σύνοδο πανορθόδοξου χαρακτήρα;» [4], ισχυρίζεται πως ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων δεν μπορεί να συγκαλέσει τέτοιου είδους Σύνοδο.

Σε αυτή την γνωμάτευση κατέληξε αφού πρώτα διερεύνησε, όπως ο ίδιος γράφει, «αν από πλευράς εκκλησιαστικής παραδόσεως είθισται ή τουλάχιστον υπάρχει κάποιο προηγούμενο, να συγκαλεί ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων σύνοδο και μάλιστα πανορθοδόξου χαρακτήρα» [5].

Στην έρευνά του, γράφει, εντόπισε μόνο μία Σύνοδο, μετά την Αποστολική του 48, και συγκεκριμένα την Σύνοδο του 1672 στα Ιεροσόλυμα, υπό την προεδρία του γνωστού Δοσιθέου Ιεροσολύμων, η οποία όμως, όπως πολύ σωστά την αξιολόγησε ο κ. Βαβούσκος - και συμφωνώ απολύτως μαζί του -, δεν ήταν πανορθοδόξου χαρακτήρα, αλλά: «α) ήταν τοπική, β) συνεκλήθη όχι πρωτογενώς αλλά ως συνέχεια της Μεγάλης συνόδου της Κωνσταντινουπόλεως, γ) με τις αποφάσεις επεδίωξε να στηρίξει και να ενισχύσει τις αποφάσεις της προηγηθείσης συνόδου της Κωνσταντινουπόλεως και όχι να τις αμφισβητήσει» [6].

Η δική μου έρευνα όμως, την οποία ενταύθα δημοσιεύω, εντόπισε όχι μία, αλλά τρεις Συνόδους πανορθοδόξου χαρακτήρα, τις οποίες συγκάλεσε Πατριάρχης Ιεροσολύμων, τις οποίες και παραθέτω ευθύς, ώστε να αποδειχθεί το Κανονικό Δικαίωμα (και) του Πατριάρχου Ιεροσολύμων (αλλά και κάθε άλλου Προκαθημένου, όταν κινδυνεύει η Εκκλησία) να συγκαλεί Συνόδους πανορθοδόξου χαρακτήρα:

α) Την Κυριακή της Πεντηκοστής του 763, ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων Θεόδωρος ο Α΄ (745-771) συγκάλεσε Σύνοδο στην οποία συμμετείχαν ο Πατριάρχης Αλεξανδρείας Κοσμάς (727-755) και ο Πατριάρχης Αντιοχείας Θεόδωρος (751-773), με τους υπ᾿ αυτούς Επισκόπους, και η οποία υπήρξε πανορθοδόξου χαρακτήρα, καταδικάσασα την Εικονομαχία [7]. Το ότι ο τότε Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Κωνσταντίνος ο Β΄, δεν συμμετείχε σε αυτήν - μιας και υπήρξε όργανο του φανατικού εικονομάχου αυτοκράτορα Κωνσταντίνου του Κοπρώνυμου και αναθεματίστηκε μετά θάνατον από την Ζ΄ Οικουμενική Σύνοδο -, μήπως μειώνει τον πανορθόδοξο χαρακτήρα της Συνόδου αυτής, της οποίας η Ομολογία Πίστεως κατά της Εικονομαχίας, αναγνώσθηκε [8] και στα Πρακτικά της Ζ΄ Οικουμενικής; Και βέβαια, όχι!

β) Τον Απρίλιο του 836, κατά την β΄ φάση της Εικονομαχίας, περίοδο κατά την οποία στον θρόνο της Κωνσταντινουπόλεως βρίσκονταν κυρίως εικονομάχοι Πατριάρχες, ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων Βασίλειος (820-838) συγκρότησε «πολυπληθεστάτην ὑπὲρ τῆς προσκυνήσεως τῶν ἁγίων εἰκόνων, συμπαρισταμένων καὶ τῶν Πατριαρχῶν Ἀλεξανδρεία Χριστοφόρου (817-841) καὶ Ἀντιοχείας Ἰὼβ (813-843) εἶδός τι πανδήμου συνεδρίου, συνηγοροῦντος ὑπὲρ τῆς ὀρθοδοξίας» [9]. «Συνῆλθον δὲ αὐτοῖς καὶ Ἐπίσκοποι ἑκατὸν ὀγδοήκοντα καὶ πέντε, Ἠγούμενοι ἑκατὸν ἑβδομήκοντα καὶ εἷς, καὶ Μοναχοὶ χίλιοι ἑκατὸν πεντήκοντα καὶ τρεῖς» [10]. Η Σύνοδος απέστειλε Επιστολή στον εικονομάχο αυτοκράτορα Θεόφιλο, που έφερε στο φως ο ακάματος Ιωάννης Σακκελίων σε σχετική έκδοση [11], στην οποία εξαίρεται η σπουδαιότητα της Μεγάλης αυτής Συνόδου, με αδιαμφισβήτητο - όπως μπορεί να συμπεράνει εύκολα κανείς από τα παραπάνω - τον πανορθόδοξο χαρακτήρα της!

γ) Το 1443, ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων Ιωακείμ (1431-?) «συνεκάλεσεν ἐν Ἱερουσαλὴμ Σύνοδον, εἰς ἣν παρέστησαν οἱ Πατριάρχαι Ἀλεξανδρείας Φιλόθεος (1435-1459) καὶ Ἀντιοχείας Δωρόθεος (1435-1452) πρὸς δὲ τούτοις ὁ Μητροπολίτης Καισαρείας Ἀρσένιος» [12]. Η Σύνοδος, η οποία είχε ξεκάθαρα πανορθόδοξο χαρακτήρα, κατέκρινε την ψευδένωση της Ψευδοσυνόδου Φερράρας-Φλωρεντίας, και συνάμα καταδίκασε σε αργία (και αφορισμό σε όσους αντισταθούν στις αποφάσεις της) τον λατινόφρονα Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Μητροφάνη τον Β΄ (1440-1443) μαζί με τα πρόσωπα που χειροτόνησε αυτός, τα οποία, όπως το ίδιο το συνοδικό έγγραφο γράφει, ως «μητροπολιτίδια βέβηλα, καὶ μιαρὰ ἐπισκοπίδια πανταχοῦ εἰς τοὺς θείους καὶ ἁγίους θρόνους τῆς ἁγίας καὶ Μεγάλης Ἐκκλησίας Κωνσταντινουπόλεως προχειρισάμενος ἔπεμψεν, ὡς ὑποκειμένους αὑτοῦ τάχα τῇ ἐνορίᾳ» [13]!

Με βάση λοιπόν τα αδιαμφισβήτητα αυτά στοιχεία ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ. Θεόφιλος αναμφιβόλως δύναται να συγκαλέσει Σύνοδο με πανορθόδοξο χαρακτήρα και με προσκεκλημένους όχι μόνο Προκαθημένους, αλλά και γενικώς Αρχιερείς Ορθοδόξων Εκκλησιών, και η οποία Σύνοδος οφείλει να λάβει θέση απέναντι στις καταγγελίες κατά του Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως κ. Βαρθολομαίου (για αιρετικές δοξασίες, σχισματικές ενέργειες και υπέρβαση εξουσίας) και να θέσει τις βάσεις για μία αληθινή Πανορθόδοξη Σύνοδο, στην οποία με γνώμονα την Αλήθεια - και όχι τα συμφέροντα των Η.Π.Α., του Βατικανού ή άλλων ετεροδόξων Κρατών -, πρέπει να εξεταστούν όλα τα ζητήματα που απασχολούν την Ορθόδοξη Εκκλησία τον τελευταίο αιώνα.

Κατ' αυτόν τον τρόπο, ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ. Θεόφιλος θα φανεί αντάξιος των προαναφερθέντων προκατόχων του και θα αποδείξει πως επειδή σέβεται την Ορθοδοξία γνωρίζει ακριβώς την θέση και τις αρμοδιότητες του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, το οποίο δεν αποτελεί «υπερεκκλησία» βατικάνειου τύπου, αλλά Αδελφή Εκκλησία των άλλων Πατριαρχείων, που οφείλουν, να την επαναφέρουν στον ορθό δρόμο - αφού αυτό, δυστυχώς, παρεκκλίνει και προσπαθεί να μιμηθεί την Παλαιά Ρώμη στην πτώση της [14] - , και όχι να συμπαρασύρονται και αυτά μαζί του.

---

ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

[1] «Όχι» Βαρθολομαίου στον Ιεροσολύμων Θεόφιλο: εδώ . Με τη στάση του πάντως αυτή δικαιώνει απόλυτα όσους τον κατηγορούν ότι φέρεται ως «Πάπας της Ανατολής», μη δίνοντας αναφορά σε κανέναν...

[2] Αρχιεπίσκοπος: ''Δεν θα μεταβώ στη συνάντηση των Ορθοδόξων Προκαθημένων'', εδώ. Διόλου τυχαίο πως η δήλωσή του αυτή έγινε μετά την συνάντηση που είχε με τον Αμερικανό πρέσβη στην Αθήνα κ. Τζέφρι Πάιατ!

[3] ΤΟ ΟΦΦΙΚΙΟ ΤΟΥ ΑΡΧΟΝΤΑ ΑΣΗΚΡΗΤΗ ΣΤΟΝ ΑΝ. ΒΑΒΟΥΣΚΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ: εδώ.

[4] Εδώ.

[5] Στο ίδιο.

[6] Στο ίδιο.

[7] Χρυσοστόμου Παπαδόπουλου, Ιστορία της Εκκλησίας Ιεροσολύμων, έκδ. β΄, Αθήνα, 1970, σελ. 329.

[8] Mansi, Sacrorum Conciliorum Nova Amplissima Collectio, Vol. 012, p. 1135.

[9] Χρυσοστόμου Παπαδόπουλου, ό.π., σελ. 361-362.

[10] Δοσιθέου Ιεροσολύμων, Ιστορία περί των εν Ιεροσολύμοις πατριαρχευσάντων, Βουκουρέστι, 1715, σελ. 694-695.

[11] Ιωάννης Σακκελίων, Επιστολή Συνοδική των αγιωτάτων Πατριαρχών της εώας λήξεως, Αθήνα, 1864.

[12] Χρυσοστόμου Παπαδόπουλου, ό.π., σελ. 483.

[13] Στο ίδιο, σελ. 484.

[14] Νικολάου Μάννη, Η Νέα Ρώμη στα χνάρια της Παλαιάς; εδώ.

Μὴ ᾖ ἐν ὑμῖν σχίσματα… μεμέρισται ὁ Χριστός;

Ευχή // π.Αντώνιος Χρήστου

Αγαπητοί μου αναγνώστες, άλλα είχαμε σκοπό να γράψουμε στο άρθρο μας αυτή την εβδομάδα (για τον Ευαγγελιστή Λουκά), αλλά οι τρέχουσες τραγικές Εκκλησιαστικές εξελίξεις,

με το θέμα της Ουκρανίας και την επίσημη απόφαση της Εκκλησίας της Ρωσίας να διακόψει την κοινωνία της με το Οικουμενικό Πατριαρχείο (σήμερα Δευτέρα 15 Οκτωβρίου 2018 που γράφονται αυτές οι γραμμές) μας αναγκάζουν εκ των πραγμάτων, να αλλάξουμε την θεματολογία μας.
Υπενθυμίζουμε ότι δεν είναι μόνο η σύγκρουση της Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως με την Μόσχα, που θεωρούν και οι δύο την εκκλησιαστική δικαιοδοσία του εδάφους της Ουκρανίας ως  δική τους. Υπάρχει ακόμη  και η διακοπή της Κοινωνίας, εδώ και δύο περίπου χρόνια, του Πατριαρχείου της Αντιοχείας  με το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων, για την κοινή διεκδίκηση της περιοχής του Κατάρ. Τόσο η Αντιόχεια όσο και τα Ιεροσόλυμα θεωρούν πως η εκκλησιαστική της δικαιοδοσίας της περιοχής είναι δική τους (άσχετα ότι οι πλειοψηφία των κατοίκων είναι Μουσουλμάνοι!!!). ["Ν": Ελπίζουμε ότι, συν Θεώ, αυτό το θέμα πηγαίνει για τακτοποίηση].
Το συμπέρασμα και των δυο περιπτώσεων-συγκρούσεων, είναι  οι εδαφικές  διαφωνίες ή καλύτερα στην εκκλησιαστική γλώσσα, αμφισβητήσεις για  τις κανονικές δικαιοδοσίες των πατριαρχικών θρόνων και όχι θέματα πίστεως, όπως συνήθως συνέβαινε και δικαιολογούσε εν μέρη τα εκκλησιαστικά σχίσματα, κυρίως στο παρελθόν.
Σημασία έχει πάντως, ότι τόσο στο εσωτερικό, όσο κυρίως στο εξωτερικό (με την έννοια εκτός της Ορθοδοξίας) η εικόνα της Ορθόδοξης Εκκλησίας και η ενότητά της έχει πληγεί, ας ελπίσουμε μονάχα να είναι μια σύντομη πειρασμική κακή παρένθεση και όχι κάτι παγιωμένο που θα  πλήξει την ενότητα, ανεπανόρθωτα στο μέλλον. Λέγαμε πολλές φορές και χρησιμοποιούσαμε τις Προτεσταντικές παραφυάδες ή τους Παλαιοημερολογίτες, ως παραδείγματα προς αποφυγή και κινδυνεύουμε να τους μοιάσουμε και μάλιστα να τους ξεπεράσουμε!! Αυτό από μόνο τους λέει πολλά, γι’ αυτούς κυρίως που οδήγησαν την κατάσταση ως εδώ, και νόμισαν ότι το Αναστημένο σώμα Του Χριστού, η Αγία Εκκλησία, τους ανήκει και μάλιστα θα μπορούν να στήσουν «παιχνίδια» θρησκευτικοπολιτικής επιρροής και πεδίο αντιπαράθεσης ψυχροπολεμικής!

Να ξεκαθαρίσουμε ότι το άρθρο μας, δεν γράφεται για να πάρει θέση, ποιος έχει δίκιο και ποιος άδικο σε αυτή την κατάσταση. Έχουν γραφτεί άλλωστε τόσα πολλά, και το όριο των 800 περίπου λέξεων που έχουμε στη διάθεσή μας, δεν αρκεί καν να αναφερθεί στη κάθε πλευρά,  τα επιχειρήματά της και τις διαφορετικές οπτικές γωνίες, ερμηνείας των γεγονότων. Αυτό που θέλουμε απλά να επισημάνουμε, είναι ότι αυτές οι καταστάσεις δεν είναι πρωτόγνωρες στην Εκκλησία, αλλά αν ανατρέξουμε στην πλούσια και ογκωδέστατη Εκκλησιαστική ιστορία, θα δούμε ότι υπάρχουν ήδη από την Αποστολική και μετά αποστολική εποχή, σχίσματα και ταραχές, αλλά και προσπάθειες θεραπείας και αποκαταστάσεως της ενότητας και της αγάπης.
Όπως γράψαμε και στο τίτλο μας, θα παρουσιάσουμε με συντομία δύο κείμενα για το θέμα, τα οποία λες και μιλούν για το σημερινό θέμα ακριβώς, αν και γράφτηκαν 20 και 16 αιώνες αντίστοιχα, πριν. Αν ανοίξουμε την Καινή Διαθήκη, θα διαβάσουμε από τον Απόστολο Παύλο, στην Α΄ Επιστολή προς Κορινθίους και τα εξής : 

«Παρακαλῶ δὲ ὑμᾶς, ἀδελφοί, διὰ τοῦ ὀνόματος τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἵνα τὸ αὐτὸ λέγητε πάντες, καὶ μὴ ᾖ ἐν ὑμῖν σχίσματα, ἦτε δὲ κατηρτισμένοι ἐν τῷ αὐτῷ νοΐ καὶ ἐν τῇ αὐτῇ γνώμῃ ἐδηλώθη γάρ μοι περὶ ὑμῶν, ἀδελφοί μου, ὑπὸ τῶν Χλόης ὅτι ἔριδες ἐν ὑμῖν εἰσι. λέγω δὲ τοῦτο, ὅτι ἕκαστος ὑμῶν λέγει· ἐγὼ μέν εἰμι Παύλου, ἐγὼ δὲ Ἀπολλώ, ἐγὼ δὲ Κηφᾶ, ἐγὼ δὲ Χριστοῦ». (Α΄ Κορ. 1,10-13). 

Το παραθέτουμε και σε μετάφραση [πληρέστερο]:  

«Σας παρακαλώ δε, αδελφοί μου, στο όνομα και εξ ονόματος του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού να είσθε όλοι ομόφωνοι και να λέγετε σαν από μια καρδία, την ίδια ομολογία της πίστεώς σας και να μη υπάρχουν μεταξύ σας σχίσματα και διαιρέσεις, αλλά να είσθε συγκρατημένοι, κατηρτισμένοι και ενωμένοι μεταξύ σας με τα αυτά φρονήματα και με την αυτήν γνώμη.   Διότι-σας το καθιστώ αυτό γνωστόν-μου αναφέρθηκε από τους οικιακούς και συγγενείς της Χλόης για σας, αδελφοί μου, ότι υπάρχουν μεταξύ σας αντιθέσεις και φιλονικίες. Εννοώ δε τούτο, ότι ο καθένας από σας, θέλω να παρουσιάσει ανώτερο τον εαυτόν του από τους άλλους, λέγει· “εγώ μεν είμαι του Παύλου μαθητής”. Άλλος λέγει· “εγώ είμαι του Απολλώ”. και άλλος· “εγώ είμαι μαθητής του Κηφά”, και άλλος· “εγώ είμαι μαθητής του Χριστού”.   Έχει, λοιπόν, διαιρεθεί ο Χριστός και η Εκκλησία του εις κόμματα και εις μερίδας; Ερωτώ ειδικότερα σας, που διαλαλείτε και λέγετε ότι είσθε του Παύλου· μήπως ο Παύλος σταυρώθηκε. προς χάριν σας, δια να λάβετε την σωτηρία; Η μήπως έχετε βαπτισθεί στο όνομα του Παύλου»;

Το δεύτερο κείμενο είναι απόσπασμα, αντλημένο από ΙΑ’ Ομιλία του αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου, στην προς Εφεσίους Επιστολή (εκδόσεις ΕΠΕ, τόμος 20, σελ. 705-715) : 

«Διότι δύο τρόποι αποκοπής από το σώμα της Εκκλησίας υπάρχουν· ο ένας, όταν ψυχράνουμε την αγάπη, ο δεύτερος δε, όταν τολμήσουμε πράγματα που είναι ανάξια να γίνονται σ’ εκείνο το σώμα…. Τίποτε δεν θα μπορέσει να διαιρέσει τόσο εύκολα την Εκκλησία, όσον η φιλαρχία˙ τίποτε δεν παροξύνει τόσον τον Θεόν, όσον το να διαιρεθεί η Εκκλησία. Και αν ακόμη έχουμε πράξει άπειρα καλά, δεν θα καταδικασθούμε λιγότερο από αυτούς οι οποίοι διαμέλισαν το σώμα του, εμείς οι οποίοι διαιρούμε το εκκλησιαστικό πλήρωμα. …Κάποιος δε άγιος άνδρας είπε κάτι το οποίον φαίνεται ότι είναι τολμηρό, πλην όμως το είπε. Ποιο είναι δε αυτό; Ούτε το αίμα του μαρτυρίου ημπορεί να εξαλείψει αυτή την αμαρτία…».

Αντιλαμβανόμαστε λοιπόν την ευθύνη! Ας κάνουμε όλοι μας, προσευχή για ενότητα για να επιστρέψουν όλα τα πράγματα στην αρχική τους κατάσταση αμήν!

*"Ν": Εικ.: Ο απόστολος Παύλος ψιθυρίζει στο αφτί του ιερού Χρυσοστόμου την ερμηνεία των επιστολών του (σκηνή που είδε ο μαθητής του Χρυσοστόμου άγιος Πρόκλος - γι' αυτό και στην κάρα του ι. Χρυσοστόμου το αφτί του είναι άφθαρτο). 

Δείτε επίσης, παρακαλώ:

''Μέσα στήν Ἐκκλησίαν τοῦ Θεοῦ, διαπίστωσα πολλή καί ὑπερβολική διαφωνία'' ~ Βασιλείου τοῦ Μεγάλου
Άγ. Ιωάννης Μαξίμοβιτς, π. Σεραφείμ Ρόουζ και σχισματικός ζηλωτισμός 
Ο π. Σεραφείμ Ρόουζ και η «ασθένεια της ορθότητας»
 
Ο Πατριάρχης Θεόφιλος καλεί τους Προκαθημένους στα Ιεροσόλυμα για την διατήρηση της Ενότητας
Μητροπολίτου Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου Ιεροθέου, Πρόταση για την αντιμετώπιση τού Ουκρανικού ζητήματος

«Ανακωχή» Αντιοχείας και Ιεροσολύμων για το Κατάρ...

 

Του Αιμίλιου Πολυγένη

Πρακτορείο Εκκλ. Ειδήσεων Ρομφαία, 19 Απριλίου 2019

 

Το ουκρανικό ζήτημα ήταν η αφορμή για τη συνάντησή τους στην Κύπρο, όμως οι Πατριάρχες Αντιοχείας και Ιεροσολύμων κατέληξαν σε συμβιβασμό για το θέμα του Κατάρ.
Η διαφορά που τους χώριζε, σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του Romfea.gr, φαίνεται να γεφυρώθηκε.
Οι Προκαθήμενοι κ. κ. Ιωάννης και Θεόφιλος μετά από εκτενή συνομιλία κατέληξαν όπως όλα δείχνουν σε συμφωνία...
Οι πληροφορίες της Romfea αναφέρουν ότι το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων, εξετάζει σοβαρά το ενδεχόμενο να απόσυρει από το Κατάρ τον Αρχιεπίσκοπο Κατάρων κ. Μακάριο.
Επίσης ένα ακόμη που εξετάστηκε είναι και αλλαγή του τίτλου του, ώστε να μην υπάρξει λόγος αντιδικίας σε ζητήματα εκκλησιαστικής δικαιοδοσίας.

Ο Πατριάρχης Θεόφιλος καλεί τους Προκαθημένους στα Ιεροσόλυμα για την διατήρηση της Ενότητας

 Του Αιμίλιου Πολυγένη

Πρακτορείο Εκκλ. Ειδήσεων Ρομφαία, 21 Νοεμβρίου 2019

 

Για την αφοσίωσή του και τις αδιάκοπες προσπάθειές του, για την προστασία και την υποστήριξη της ενότητας της Ορθοδόξου πίστεως τιμήθηκε σήμερα, Πέμπτη 21 Νοεμβρίου 2019 ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων κ. Θεόφιλος.
Ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων τιμήθηκε με το βραβείο του «Πατριάρχη Αλεξιου Β'» από τον Προκαθήμενο της Εκκλησίας της Ρωσίας κ. Κύριλλο στη Μόσχα.
Στην ομιλία του ο Πατριάρχης Θεόφιλος ευχαρίστησε τον Πατριάρχη Κύριλλο για την τιμητική διάκριση, και ανακοίνωσε την απόφαση να φιλοξενήσει τους, Προκαθημένους των Τοπικών Ορθοδοξών Εκκλησιών για διάλογο σχετικά με τη διατήρηση της Ορθόδοξης ενότητας.
Επίσης, ο Πατριάρχης μίλησε για την «μεγάλη σημασία» της ενότητας της Εκκλησίας ως μαρτυρία του κόσμου, και την ανάγκη για συνεχή προσοχή σε αυτό το ιερό καθήκον.
«Θα θέλαμε να φιλοξενήσουμε, στο σπίτι μας ως Πατριαρχείο Ιεροσολύμων, τους αδελφούς μας, Προκαθήμενους των Ορθοδόξων Εκκλησιών, να συγκεντρωθούμε σε πνεύμα αδελφικής κοινωνίας και αγάπης, ώστε να συζητήσουμε για την διατήρηση της ενότητας και της Ευχαριστιακής Κοινωνίας" - πρόσθεσε χαρακτηριστικά ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων.
Να αναφερθεί ότι ο Προκαθήμενος της Σιωνίτιδος Εκκλησίας, υπογράμμισε επίσης ότι "η Εκκλησία βρίσκεται σήμερα σε δοκιμασία, αλλά, όπως λέει και ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος: "Ας σηκώνονται τα κύματα, δεν έχουν τη δύναμη να καταποντίσουν το πλοίο του Ιησού".

Γιατί όχι Σύγκληση Προκαθήμενων στα Ιεροσόλυμα;

 Του Μητροπολίτη Βόστρων κ. Τιμοθέου
Έξαρχου του Παναγίου Τάφου εν Κύπρω

Ρομφαία, 27 Νοεμβρίου 2019

Αλεξανδρείας, Αντιοχείας και Ιεροσολύμων δεν είναι πρώτη φορά που συναντώνται στην Αγία Πόλη, για θέματα υψίστης σημασίας της Εκκλησίας!
Μετά τη σύνοδο Φεράρας - Φλωρεντίας συναντήθηκαν οι τρεις Προκαθήμενοι στην Ιερουσαλήμ και καταδίκασαν την υπογραφή της Ουνίας.
Να μη ξεχνάμε ότι η Εκκλησία Ιεροσολύμων, ήταν το Κέντρο, στο οποίο οι Απόστολοι επέστρεφαν από τον ευαγγελισμό των λαών για να συζητήσουν τα αναφυόμενα θέματα στα έθνη και εκεί, στα Ιεροσόλυμα, αποφάσιζαν περί του πρακτέου.
Βέβαια ιστορικά το κέντρο μεταφέρθηκε εκεί που ήταν η πολιτική εξουσία.
Πρώτα στη Ρώμη μετά στην Κωνσταντινούπολη, γι αυτό και η Μόσχα σήμερα διεκδικεί μια τέτοια θέση.
Η Αγία Πόλη όμως παρέμενε στην συνείδηση των χριστιανών η «Καθέδρα του Βασιλέως Χριστού», όπως αποτυπώθηκε και στα πρακτικά των Οικουμενικών Συνόδων και η Εκκλησία Σιών, απολάμβανε τον σεβασμό όλων των Εκκλησιών και αυτών των πρωτόθρονων, ως αναμφισβήτητα «Μήτηρ όλων των Εκκλησιών».
Οι θυγατέρες Εκκλησίες σήμερα, ενόψει του αδιεξόδου που έχει δημιουργηθεί στην Ορθοδοξία εξ’ αιτίας του Ουκρανικού ζητήματος και που ήδη βιώνουν ένα θλιβερό σχίσμα, εάν πράγματι ενδιαφέρονται για την ενότητα της ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ που είναι το ΜΕΙΖΟΝ, στην ζωή και δράση των διαδόχων των Αποστόλων, «ίνα εν ωσιν», θα πρέπει να παραμερίσουν συμφέροντα και προνόμια, κοσμικής προσελεύσεως και ενδυσάμενοι τον χιτώνα της ταπεινώσεως και της συνδιαλλαγής να συνέλθουν με αφορμή την εισήγηση του Μακαριωτάτου Πατριάρχου Ιεροσολύμων κ. Θεοφίλου, μετά από πολλή προσευχή να συσκεφθούν εν Πνεύματι Αγίω, προκειμένου να εξεύρουν λύσιν εις το πρόβλημα που διχάζει την Εκκλησία του Χριστού, ούτως ώστε να αποκατασταθεί η ενότης των Ορθοδόξων.